جلسۀ اول /تمرین ریتم: دراین تمرین سه مرحله اساسی مد نظر است مرحلۀ اول "حرکات ریتمیک" شامل حرکات دست، پا و سپس آرام آرام کل بدن - درمرحلۀ دوم همزمان با تمرین ریتمیک احساس هایی چون خوشحالی و ناراحتی(خنده و گریه) و... به تناوب بوسیلۀ حالت صورت [1]"میمیک" تقویت می شود و درمرحله سوم تمرین کلامی انجام می شود که یک کلمه یا جمله (برای مثال سلام کردن ) با لحن ها و احساسات متفاوت بیان می شود این تمرین به منظور وارد کردن ریتم موسیقیایی در بدن و تقویت حالات مختلف ، احساسی و بیانی است،
دراین تمرین فراگیران می آموزند که چگونه با استفاده ازموسیقی، آواز یا یک آوا، ریتم حرکتی را وارد بدن خود کنند تمرین ریتم اگر با همه فراگیران اجرا شود بی ضرر است امّا معمولاً افرادی که در سطوح پیشرفتۀ نمایش درمانی هستند این تمرین را کمترانجام می دهند.
جلسۀ دوم/ ارتباط کلامی وغیر کلامی :دراین تمرین تلاش می شود تا فراگیردرموقعیت های نمایشی، با برقراری دیالوگ( گفت وگوی نمایشی ) و عمل به برون ریزی احساسی برسد، این تمرین برای مراجعینی که ازنظرتحرک بدنی و گفتاری دچارمشکل هستند بسیار مؤثر است، در این تمرین می توان از نمایش هایی با کارکرد حرکات موزن یا کلام موزون (شاعرانه) و آوازی [2]" باله و اپرا" استفاده کرد همچنین استفاده ازعروسک در این تمرین کاربرد موثری دارد.
جلسۀ سوم/ روایت خاطره :دراین تمرین از فراگیران پرسیده می شود که کلماتی چون پدر، مادر، همکار، دوست، معلم، همسایه، مهمانی، شانه، درخت و... چه تداعی ذهنی برای آنها ایجاد می کند، سپس دربین این کلمات بهترین گزینه که فرد را به بیان خاطره ای ملموس ترغیب می کند انتخاب می شود، خاطرات را ثبت نموده و براساس آن خاطرات، بازی نمایشی طراحی می شود اگر کلمه ای چون ماشین فرد را به یاد رانندگی، شستشو، مسافرت و یا هرمفهوم دیگری انداخت موقعیت بازی نمایشی را اجرا می کنیم و در حین نمایش دامنۀ بازی نمایشی گسترده میشود مبنای اجرا دراین تکنیک بر مرور خاطرات گذشته، بروز خلاقیت ، بداهه سازی، برقراری ارتباط و تقویت مهارت های اجتماعی است.
جلسۀ چهارم/ جملات متقاطع : دراین تمرین فراگیران در شرایطی قرارمی گیرند تا با حروف مختلف کلمه بسازند و ارتباط حروف با کلمات را بشناسند و پس از آن اقدام به جمله سازی کنند در مرحلۀ بعد فراگیران جمله ها را به هم پاس می دهند تا هر کدام ادامۀ جملۀ نفر قبل را تکمیل کنند این تمرین میتواند به انشاگویی و یا یک جلسۀ سخنرانی یا بحث و تبادل نظر در خصوص موضوعی خاص تبدیل شود، یکی از اهداف این تکنیک رسیدن به روش های خلاقانه و بروز توانائی های ذهنی فرد است این تمرین را می توان برای مراجعین گوشه گیر، خجول و کم حرف به کار برد .
جلسۀ پنجم/ تمرینات تمرکزی : در این تکنیک مبنای فعالیت بر تقویت تمرکز مراجعین بر روی موضوعی خاص است در این تمرین تلاش می شود تا ابتدا با طرح موضوعی ساده چون حمام کردن، اره کردن چوب، تبرزدن، تایپ کردن، غذا خوردن، نقاشی کشیدن و دیگر رویدادهای ساده وروزمره درمسیر تقویت قوۀ تمرکز مراجعین تلاش شود و در سطوح بالاتر موضوعات پیچیده تری برای بازی نمایشی شخص مراجعه کننده طراحی می شود گسترش قوۀ تخیل، ثبت رویدادهای ساده و مرورآنچه در حافظۀ کوتاه مدت و یا بلند مدت فراگیران ثبت شده است از جمله اهداف این تمرین است.
جلسۀ ششم /تقویت تجسم فضایی :دراین تمرین تأکید بر فضا سازی نمایشی و خلق صحنه های نمایشی است، فضا سازی در نقش گزاری روانی از جمله مهمترین عناصری است که گاه تنها درصحنه ای لخت و گاه با استفاده ازابزاری (آکسسوار)ساده انجام می شود، اینکه فراگیران با شیوه ای ملموس فضای بازی نمایشی خود را درک کنند کمک مهمی درنقش گزاری روانی به حساب می آید .
جلسۀ هفتم/ بازی نمایشی: دراین تمرین مراجع در شرایطی قرار می گیرد تا اعمال ساده ای را که درطول روز با آنها برخورد داشته، بدون استفاده از بیان و در قالبی دیداری اجرا کند اعمال ساده ای چون شستن دست و صورت، پوشیدن لباس، غذا خوردن ،پوست کندن میوه ، بیل زدن، استفاده از نخ و سوزن و غیره، این تمرین پیش درآمدی بر فعالیت های نمایشی پیچیده ای چون بازی با کلمات و برقراری دیالوگ با دیگران است.
جلسۀ هشتم/ سفر رؤیایی: پس از انجام تمرینات آماده سازی و مقدماتی که برخی از آنها در بالا ذکر شد، درمانگر تلاش می کند تا با خلق فضایی آرام و بدون دغدغه و گاه با استفاده ازموسیقی یا آوا مراجعین را به کمک تکنیک جریان سیال ذهن به سفری رویایی ببرد این سفرگاه ممکن است زیارتی، سیاحتی و یا حرکت از مکانی به مکان دیگر باشد رفتن به یک فروشگاه و...هدف از اجرای این تکنیک تقویت حافظه، درک موقعیت های نمایشی، تقویت جنبه های ذهنی اعمال نمایشی، فضا سازی و تقویت قوۀ تخیل فراگیران است .
جلسۀ نهم/ صندلی خالی: دراین تمرین شخص اصلی در برابر یک صندلی خالی قرارمیگیرد ، صندلی خالی می تواند نمادی از یک فرد مهم یا کسی باشد که برای شخص اصلی مشکل ایجاد کرده است، در واقع نمایش درمانگر به شخص می گوید که روی این صندلی خالی، فرد مورد نظر را مجسم و سپس با آن فرد خیالی صحبت کند و مشکلی که همیشه با او داشته را بیان کند، نمایش درمانگر شخص اصلی را در برون ریزی عواطفش آزاد می گذارد و به او اجازه میدهد که حتی با استفاده از شیوه های پرخاشگرانه، خشم فرو خورده اش را برون ریزی کند و با بهره گیری از نشانه های فیزیکی، عواطف سرخوردۀ خود را بروز دهد .
جلسۀ دهم/نقش گزاری روانی : نقش گزاری روانی مهمترین مرحله در تمرینات نمایش درمانی است، اینکه فراگیران به درستی در قالب شخصیتی نمایشی حاضر شوند و در خلق موقعیتی نمایشی و بداهه به درستی عمل کنند، این مرحله در نمایش درمانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
[1] Mimic حرکات نمایشی که نمایانگر اعمال و احساسات است .
[2] باله (به فرانسوی: Ballet) نوعی رقص است. حرکات باله نیاز به ورزیده بودن بدن رقصنده در حد بسیار بالایی میباشد.
با وجود اصالت این هنر در فرهنگهای ملل مختلف (همانند مثلاً روسیه)، ریشه باله را شاید بتوان در ایتالیا یافت. اما در فرانسه بود که باله فرم و شکل امروزی را به خود گرفت . باله ایران سرچشمه در روسیه تزاری دارد. برخی سرکیس جانبازیان را (که تحصیلکرده لنینگراد بود) را بهعنوان پدر باله ایران یاد میکنند. با اینحال روسها در زمان قبل از کمونیسم در قزوین سالن باله تأسیس کرده بودند که امروزه عمارت شهرداری قزوین است. اولین کمپانی دولتی باله در ایران در سال ۱۹۶۹ بنام سازمان باله ملی ایران افتتاح شد که تا انقلاب سال ۵۷ در سطحی بینالمللی فعال بود. پس از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران باله از نظر تاریخ آن مختوم گشت. سازمان باله ملی ایران بعد از دو دهه سرانجام در سال ۲۰۰۲ در کشور سوئد از نو گشایش یافت.
*اُپرا آمیزهای از موسیقی و نمایش است تا حقیقت به تصویر کشیده شود. از این رو برای خلق آثار اپرایی باید در دو بخش موسیقی و نمایش عالم بود تا پدیدهای درخور تحسین ایجاد کرد. بزرگان هنر در برتری هر یک از این دو مؤلفه بر دیگری اختلاف نظر دارند؛ به عنوان مثال ریشارد واگنر موسیقی را در خدمت هدف والای نمایش میداند. با این حال موسیقی دارای اعجازی است که با آن، داستانی هرچند ساده به تجربهٔ احساسی عمیق و دلانگیز بدل میشود. همچنین داستانها و نمایشنامههای موفق نیز با درآمیختن با موسیقی، بقا و عمق بیشتری مییابند. اپرا مجموعهای است از هنرهای مختلف: موسیقی، ادبیات، فن بازیگری، طراحی صحنه، دکور و کارگردانی. اپرا از ارزندهترین پدیدههای جهان موسیقی است. طی چندین قرن اپرا با تحولات فراوان همه گونه رویدادها و سبکهای موسیقی را تجربه کرد و به تکامل رسید. اُپِرا هنری است که بر روی یک سکو یا سن نمایشی که هماهنگ و سازگار با موسیقی ساخته شده انجام میگیرد.